فرهاد فخرالدینی

فرهاد فخرالدیتی در سال 1316 در تبریز چشم به جهان گشود. پدرش محمد علی فخرالدینی متخلص به «محزون» از شعرای آذربایجان بود. فرهاد چهارمین فرزند خانواده است و سه خواهر و سه برادر دارد. برادر بزرگ فرهاد تاری داشت که اوقات فراغت خود را با آن می گذراند. هروقت او در منزل نبود ، فرهاد با تار او ور می رفت و چون در این کار علاقه و استعدادی داشت، پدر برایش ویولونی تهیه کرد و او را تشویق به فراگیری این ساز کرد. اولین معلم او احمد مهاجر، از شاگردان صبا بود. فرهاد در این دوره تمام دوره های ویولون اتاد صبا را آموخت و سپس برای تکمیل آموخته های خود، به نزد استاد رفت. صبا در سال 1336 وفات یافت و فرهاد تنها پس از یک سال آموزش از داشتن چنین مربی دلسوزی بی بهره ماند. ولی در همین دوره یک ساله صبا، استعداد فرهاد را در زمینه آهنگسازی کشف کرد و او را تشویق کرد که این کار را جدی بگیرد. نت هایی را که او در این دوره یادداشت کرده بود ، بعدها در بخشی از موسیقی سریال ابن سینا، به کار گرفت.
بعد از صبا حدود دو سال نزد علی تجویدی به نوازندگی ویولون مشغول بود و ردیف های ایشان را آموخت. در آن زمان آماده بود که برای تحصیل طب یا مهندسی کشاورزی به خارج برود. ولی دوستانش او را تشویق کردند که در کنکور هنرستان موسیقی، در رشته موسیقی شناسی، شرکت کند. گرچه بیشتر دانشجویان هنرستان موسیقی، از شاگردان خود هنرستان بودند و فرهاد دوره متوسطه را در رشته طبیعی در دارلفنون گذرانده بود، ولی به خوبی از عهده کنکور برآمد. در ابتدا قصدش را برای ادامه تحصیل در خارج را همچنان در سر داشت، اما پس از آن که در ترم اول ، رتبه نخست را کسب کرد، از این هدف منصرف شد و تمامی انرژی خود را صرف آموختن موسیقی کرد. در این دوران از محضر استادانی چون فرامرز پایور، مهدی برکشلی، امانوئل ملیک اصلانیان، نصرت الله گلپایگانی و ... بهره برد.