|
حسن
کسائی
|
حسن کسائی نوازنده نی در سال 1305 در اصفهان به
دنیا آمد. پدرش حاج سید جواد کسائی از تاجران به
نام اصفهان بود که به دلیل علاقه و انسی که با
موسیقی داشت، با اساتید و بزرگان آن زمان رفت و
آمد می نمود. حسن کسائی از کودکی صدایی خوش داشت و
نی لبک می نواخت. پدرش که ذوق موسیقی او را دریافت
، وی را تحت تربیت مهدی نوایی گذاشت که رموز نی را
به او بیاموزد.
|
|
پس از فوت مهدی نوایی ، کسایی همچنان از همنشینی
با نوازندگان اصفهانی در جهت تسلط بر نوازندگی نی
استفاده کرد. مخصوصاً از همنوازی با جلیل شهناز که
به نوعی حق استادی بر گردن او دارد بهره برد.
همنوازی با سازهای پردهداری مثل تار و سهتار او
را بیش از پیش با گامهای مختلف موسیقی ایرانی
آشنا کرد ، به صورتی که برای اولین بار دستگاههای
چهارگاه ، اصفهان ، نوا و راست پنجگاه را با کوک
دقیق و به صورت کامل اجرا کرد. کسایی همچنین از
محضر
ابوالحسن صبا بهرههای فراوان برد که میتوان
گفت هنر نوازندگی سهتار کسائی، یادگار انس با این
هنرمند یگانهاست. سهتار نوازی کسائی تلفیقی زیبا
از ترکیب نوازندگی تار جلیل شهناز و سهتار
ابوالحسن صبا است. |
 |
حسن کسائی بسیاری از مقام ها و گوشه های موسیقی
سنتی ایران را با نی نواخته که تا قبل از او با
این ساز قابل اجرا نبوده است. مثلا چهارمضراب
نوازی را با ساز نی او ابداع کرد و شاگردانش در
این زمینه راه او را ادامه دادند. نایب اسدالله
نی را از آغل گوسفندان و دست چوپانان به تالارهای
سلطنتی کشاند و حسن کسائی در ادامه این تلاش
ارزنده ، این ساز ساده را به گروه های بزرگ موسیقی
و هم نوازی در ارکسترها گسترش داد.
کسائی
از این چوب خشک نغمه هایی بیرون می دهد که در دل
شنونده تاثیری شگرف دارد. او در نواختن نی سبک
بسیار متنوعی دارد.
شاگردان زیادی از محضر او
درس گرفته اند که از این میان می توان از حسن
ناهید، حسن عمومی و محمد موسوی نام برد. |
منابع:
وجدانی، بهروز.
فرهنگ موسیقی ایرانی. تهران: سازمان میراث فرهنگی
کشور، 1376.
بهروزی، شاپور. چهره های موسیقی
ایران. تهران: کتاب سرا، 1372. جلد اول |
