|
دلکش
عصمت باقرپور با نام هنری "دلکش" در سال 1304 در بابل زاده شد.
هنوز نوجوان بود که نزد خواهرش به تهران آمد و در مدرسه ای که
درس می خواند، توجه آموزگار موسيقی" ظهيرالدينی" را به سوی خود
جلب کرد که صدای او را شايسته پرورش تشخيص داده بود.
ظهيرالدينی او را به دفتر روح الله خالقی در انجمن موسيقی ملی
برد و خالقی او را به دست عبدالعلی وزيری خواننده معروف آن
زمان سپرد که فوت و فن آوازخوانی را به او بياموزد.
دلکش در سال 1322 فعاليت آوازخوانی خود را آغاز کرد و در سال
1324 به عنوان آوازخوان به استخدام راديو ايران در آمد که تازه
پنج سالی از بنيادش می گذشت
در آن سالها، موسيقی سنتی که بر اثر تکرار و تقليد، جاذبه خود
را از دست داده بود، نياز بسيار به نوآوری داشت. انديشه و
احساس نو، آهنگ نو و صدای تازه می طلبيد تا از رکود پيش آمده
به در آيد. نياز به صدای گرم و رسای زنانه به ويژه برجسته می
نمود. قمر الملوک وزيری رفته رفته از توان خواندن افتاده بود و
ملوک ضرابی نيز ديگر جاذبه پيشينش را نداشت.
از سوی ديگر آهنگسازان نسل جوانتر که قصد نو آوری در موسيقی
سنتی داشتند، به صداهای تازه ای نياز داشتند که با نو آوری های
آنها سر سازگاری داشته باشد. دلکش يکی از بهترين اين صداها بود
که از بخت خوش به همکاری دائمی با مهدی خالدی، آهنگساز نو آور
و از شاگردان ابوالحست صبا پرداخت.
همکاری دلکش و خالدی نه تنها برای هر دو آنها مفيد بود و هر يک
موفقيت ديگری را تضمين می کرد، بلکه در کار ساخت و پرداخت و
اجرای تصنيف نيز تحولی پديد آورد.
تا آن زمان تصنيف خوانی چندان اهميتی نداشت و حتی آواز خوانان
برجسته خواندن تصنيف را خلاف شان و اعتبار می دانستند.
اين روش ابداعی از آنجا که بر جاذبه های برنامه های موسيقی می
افزود، بزودی فراگير شد و جای تصنيف در همه برنامه های موسيقی
راديوئی گسترده تر و برجسته تر گرديد.
متاسفانه همکاری دائمی دلکش و خالدی هفت سالی بيش به درازا
نکشيد و آن دو در سال 1331 از هم جدا شدند.
دلکش پس از خالدی به ترتيب با جواد لشگری، بزرگ لشگری، حبيب
الله بديعی و علی تجويدی به همکاری پرداخت. در اين ميان همکاری
او با تجويدی پربارتر از ديگران بود و ترانه های بسياری زيبائی
از اين همکاری به يادگار مانده است.
گفتنی است که دلکش خود نيز آهنگ می ساخت البته با نام مستعار "
نيلوفر". " ساز شکسته" يکی از آهنگهائی است که او خود ساخته و
خوانده است.
دلکش در سن 79 سالگی در بيمارستانی در تهران به مرگ طبيعی
درگذشت
|
ترانه ها
و فيلمها
آتش کاروان(
آهنگ از تجويدی و با شعر بيژن ترقی) و به کنارم بنشين
( از خالدی با شعر رهی معيری) از بازمانده های از ياد
نرفتنی دلکش به شمار می روند.از آن گذشته دلکش شماری
از ترانه های بومی شمال ایران را نیز بازخوانی کرده
است؛ آنهم در سالهایی که رغبت به "بومی خوانی" فراگیر
نشده بود.
بازخوانی او بویژه از قطعه معروف "امیری" بسیار زیبا و
دقیق از کار درآمده است.
دلکش در چند فيلم سینمایی نیز شرکت کرده است که
عبارتند از: شرمسار، مادر (همراه با قمرالملوک
وزیری)، افسونگر و دسیسه. |
 |
|
