گیتی پاشایی
 

گيتی پاشايی در سال 1327 در تهران به‌دنيا آمد و در 17 ارديبهشت‌ماه 1374 بر اثر بيماری سرطان درگذشت. پدر بزرگش جعفر منصوری، شاعر و استاد تار و خط بود و نوازندگی تار و سه‌تار را به مادر گيتی آموخت و بدين ترتيب گيتی از طريق مادرش با موسيقی آشنا شد
بعدها رديف‌های موسيقی سنتی را نزد فرامرز پايور، مهدی فروغ و محمود کريمی آموخت. پس از ديپلم به آمريکا رفت و در سيتی ‌کالج نيويورک در رشته معماری مشغول به تحصيل شد و در سياتل آمريکا ليسانس هارمونی و ارکستراسيون گرفت
در اواخر دهۀ چهل، فعاليت رسمی خود را با خوانندگی در راديو و تلويزيون آغاز کرد و به خواندن تصنيف‌های مردمی مشغول شد. از معروف‌ترين ترانه‌هايی که در اين دوره خواند، می‌توان ترانۀ «گل مريم» را نام برد
 

گيتی در نيمه دهۀ پنجاه سبک متفاوتی برای ادامه فعاليت خوانندگي خود انتخاب کرد. در اين دوره روی اشعاری از شاعران معاصر چون: مهدی اخوان‌ثالث، احمدرضا احمدی و محمدعلی سپانلو آهنگسازی و ترانه‌هايی را اجرا کرد

در سال 1356، در فيلم «سفر سنگ» به کارگردانی همسرش «مسعود کيميايی» به‌عنوان بازيگر حضور يافت. اين اولين و آخرين کار بازيگری او بود. سالی بعد به آلمان رفت و در هامبورگ يک دوره موسيقی کليسايی و ترانه‌های مذهبی را در نوريک هوخ‌شوله گذراند
گيتی پاشايی پس از انقلاب به طور جدی‌تری به کار آهنگسازی پرداخت و با سه فيلم «تيغ و ابريشم»، «سرب» و «گروهبان» [هر سه فيلم به کارگردانی همسرش مسعود کيميايی]» به‌عنوان آهنگ‌ساز فيلم شناخته شد