شاپور جفرودی
 

شاپور جفرودی، شاعر، ترانه سرا، آهنگساز، بازيگر تئاتر و خواننده سرشناس موسيقی محلي گيلان در سال 1307 در شهرستان رشت به دنيا آمد.

او فعاليت هنری خود را از سال 1330 در تئاتر گيلان آغاز نمود و يكي از بنيان گزاران تئاتر گيلان بوده و افتتاح راديو رشت با صدای او همراه با اركستر ارتش آن زمان آغاز گرديد. پس از مراجعت به تهران با همكاری راديو ايران و اركستر بزرگ راديو ايران به سرپرستی مرتضی حنانه ، حبيب اله بديعي ،  فخرالدينی، پرویز ياحقی،  انوشيروان روحاني و ديگر اساتيد آن زمان  و همكاري با شاعرانی چون  بيژن ترقی، جنتی عطايی ، شهدیی لنگرودی و تورج نگهبان  بيش از 90 ترانه به زبانهاي فارسی و گیلکی اجرا نمود و همراه با هنرمندان سرشناسی  چون بانو شمس ،ناصر مسعودي ، عليزاده و  فروزانفر به فعاليت هنری پرداخت.

 جفرودي همزمان با فعاليت هنری در بانك رهنی (مسكن) و وزارت فرهنگ و هنر (ارشاد فعلی) تهران مشغول به تدريس بود و در سال 1354 پس از بازنشستگي به رشت بازگشت و به مدت 2 سال با راديو تلويزيون مركز رشت فعاليت مستمر داشت. او مجددا به تهران عزيمت نمود و به مدت 26  سال در كنار همسر خود و چهار فرزندش بدون هيچگونه فعاليت هنری در خلوت خود  زندگی مي كرد.

اشعار و ترانه هاي اين هنرمند به دليل غنای فولكلوريك و ريتم اصيل گيلكي ضرب المثل و ورد زبان مردم گيلان شده است.

از اشعار معروف اين هنرمند مي توان به ترانه هاي در زندی - قديمي رشتي - جان مريم - آخدا - ماهي - چينی ام - من گم تو بيشمار - عجب گيلان قشنگه - كاروان عشق و لالايي و.........  نام برد.

زنده ياد شاپور جفرودی در سحرگاه روز چهارشنبه مورخه 13 خرداد 1383 در منزل خود واقع در تهران دار فانی را وداع گفت.

آرامگاه اين هنرمند در امامزاده طاهر كرج در جوار مقبره بنان ، حنانه، شاملو، تجويدی ، دلكش ، آغاسی ، پوران ، امير ناصر افتتاح و ديگر هنرمندان می باشد.

منابع

وب سایت شاپور جفرودی