|
محمد
نوری
|
متولد 1308 در تهران.
فارغ
التحصیل رشته زبان و ادبیات انگلیسی از دانشگاه
تهران
فارغ التحصیل رشته تئاتر از هنرستان
تئاتر (زیر نظر استادان معزالدین فکری و علی اصغر
گرمسیری )
دارای گواهینامه مبانی تئانر از
دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران (زیر
نظر پروفسور داویدسن)
تعلیم صدا نزد ئولین
باغچه بان (استاد هنرستان عالی موسیقی)
فراگیری
نحوه اجرای آهنگ ها نزد ناصر حسینی (آهنگساز)
فراگیری سلفژ و تئوری موسیقی از فریدون
فرزانه، سیروس شهردار (پیانیست) و مصطفی پورتراب
(استادان هنرستان موسیقی)
همکاری با آهنگسازان
: حسین اصلانی، سلیمان اکبری ، ناص حسینی، علی
اکبر دلبری، محمد سریر، شهرام شاهوردی،
فریدون شهبازیان، صدیقه شهنیا، فریدون فرزانه،
کامبیز مژدهی، شورا میخائیلیان، منوچهر میکده و
...
همکاری با شاعران : سیمین بهبهانی،
ایرج جنتی عطایی، اردلان سرفراز، حسین شاه زیدی،
فروغ فرخزاد، حمید مصدق، حسین منزوی، تورج نگهبان،
سعید نیاز کرمانی و ....
|
محمد نوری که از زمره ترانه
خوانان فرهیخته کشور ماست، توانسته در خلال سالیان
دراز خوانندگی، در خاطره دوستداران موسیقی جایی در
خور بیابد.
صدای گیرای او در محدوده باریتون
دراماتیک و مکتب او درخواندن (لایت موزیک) از
ویژگی های چشمگیر اوست. او در زمینه نرانه
سرایی نیز چندین اثر زیبا از خود به جا گذاشته است
که از آن جمله می توان از ترانه گل مریم و چوپان
نام برد. |
 |
نوری گذشته از فعالیت در
زمینه موسیقی، دست به ترجمه و نوشتن داستان نیز
زده است. تهدادی از داستان های کوتاه او در مجله
های سخن و نگین به چاپ رسیده است. او همچنین
داستان های کوتاهی از خاور دور و رمانی از یرزی
کازینسکی به نام درخت شیطان ترجمه کرده است.
نوری پس از سال ها سکوت، با نشر کاست شب سرد
زمستانی (اواخر سال های 60) فعالیت دوباره خود را
از سر گرفت. |
منابع:
برگرفته از جلد کاست آوازهای سرزمین خوررشید ،
1370. |
