سید جلال تاج اصفهانی

تاج اصفهانی نامش جلال و پدرش شیخ اسماعیل تاج الواعظین از وعاظ اصفهان بود. تاج در سال 1282 در اصفهان متولد شد. در 7 سالگی به مدرسه علمیه رفت. در مدرسه به خاطر صدایش، مؤذنی و قرائت کلام الله مجید را به او واگدار کرده بودند. از ده سالگی از تعلیمات پدرش در موسیقی استفاده می کرد و تعلیمات آواز را نزد سید عیدالرحیم اصفهانی آغاز نمود و گوشه ها را از او آو آموخت.  نایب اسدالله اصفهانی استاد نی او را با ردیف ها و نکته ها و ظرایف آواز ایرانی آشنا کرد. آخرین استادی که او داشت میرزا حسین ساعت ساز بود و تاج پس از اتمام فراگیری نزو او دیگر در آواز سرآمد شده بود. چند سالی طلبه بود و چون به ادبیات فارسی و مقدمات عربی آشنایی داشت، اشعار مناسب می خواند. در سال 1305 به تهران آمد و با استاد علی اکبر شهنازی آشنا شد و کنسرت هایی اجرا کرد و صفحات گرامافون از او ضبط شد. تاج از ،آغاز تاسیس رادیو تهران با این موسسه همکاری نزدیک داشت و آوازهای او مکرر از رادیو پخش می شد.  در کنسرت روزنامه ناهید با ارکستر مرتضی محجوبی آواز خواند. مرتضی نی داوود نوازنده تار نیز در این کنسرت شرکت داشت
 

وقتی رادیو اصفهان تاسیس شد، سمت سرپرستی نوازندگان را یافت.
صدای تاج رسا و پر ماله بود. ردیف موسیقی ایرانی را خوب می دانست و از استادان آواز به شمار می رفت. در خواندن شعر سبکی مخصوص داشت و اشعار بسیاری در حفظ داشت. او شاعران پارسی زبان را می شناخت ولی شخصا طرفدار سعدی بود و به همین دلیل بیشتر اشعار آوازهایش را از دیوان سعدی بر می گزید
از آوازهای او "مهر گل" ، "رنگهای طبیعت" و "شکایت معشوق" شهرت به سزا دارد
تاج اصفهانی در 13 آذر 1360 دیده از جهان فرو بست

منابع:

بهروزی، شاپور. چهره های موسیقی ایران. تهران: کتاب سرا، 1372.
وجدانی، بهروز. فرهنگ موسیقی ایرانی. تهران: سازمان میراث فرهنگی کشور، 1376