خانه  Kobra Khalighipour

Irannam

ارسال پیام
فهرست الفبایی
 
 

کبری خلیقی پور

 

کبری خلیقی پور نخستین مسئول ورزش بانوان بعد از انقلاب، در سال 1334 در تهران به دنیا آمد. پدرش از کشتی گیران در رده پهلوانی بود و برادرانش در فوتبال دستی داشتند. اما از فرزندان دختر تنها او به ورزش علاقه مند بود. ولی  خانواده او را برای کناره گرفتن از ورزش تشویق می کردند. او پس از گرفتن دیپلم در رشته تربیت بدنی به تحصیل ادامه داد. در رشته والیبال و بسکتبال در حد قهرمانی آموزشگاه ها کار کرده و دوچرخه سواری  تنیس روی میز هم از ورزش های انفرادی او است
پیش از اینکه مسئولیت ورزش بانوان به او واگذار شود در سال 1359 مدرک مربی درجه دو را در رشته والیبال دریافت کرد و همزمان با انجام مسئولیت، موفق به دریافت مدرک درجه یک در والیبال گردید. در سال 1361 مسئولیت ورزش بانوان و مسئولیت کمیته والیبال به وی واگذار شد

 برای سامان یافتن ورزش بانوان ابتدا هفت کمیته در هفت رشته ورزشی والیبال، بسکتبال، بدمینتون، دو و میدانی، شنا، ژیمناستیک و تنیس روی میزتشکیل شد و مسئولیت هریک به یکی از فعالان همان رشته در تربیت بدنی یا آموزش و پرورش واگذار گردید. این همکاری به مدت 5 سال ادامه یافت و سرانجام به دلیل اصرار بر اختصاص سالن حجاب برای بانوان ، از سمت خود استعفا داد. در تمام طول  این 5 سال مسئولیت ، از رفتن به دانشگاه خودداری کرد و پس از استعفا بار دیگر با شرکت در کنکورو پذیرش در رشته امود تربیتی، موفق به دریافت مدرک کارشناسی ارشد شد
کبری خلیقی پور مشکل ورزش بانوان در ایران را در دو زمینه فرهنگی و اقتصادی می داند او می گوید چه تعداد از شهروندان می توانند برای یک ساعت و نیم حدود 3000 تومان برای استفاده از استخر بپردازند؟ د
Women

او درباره ورزش به ویژه ورزش بانوان می گوید:"سازمان تربیت بدنی باید در سالن های بدنسازی حساسیت نشان دهد و در کنار هر سالن یک پزشک متخصص تربیت بدنی به کار گمارده شود. ضمن این که باید امکانات ورزشی نیز فراهم آید. البته در تمام کشورها این وظیفه شهرداری است که سالن برای ورزش دوستان فراهم آورد. بخصوص در کشور ما باید ابتکار برای بانوان در الویت قرار گیرد. برگزاری مسابقات به تنهایی کافی نیست. اگر به همین مسابقات هم توجه شود، درمی یابیم که اسامی ورزشکاران به چند نفر محدود می شود. بقیه به دلایل مختلف که به نظر من مسائل مالی، عمده است، کنار می ماند

باید به ورزش به عنوان یک علم نگاه کرد. برایآن هزینه کرد و انتظار بازگشت سرمایه را هم نداشت. در کشور ما که بیش از 60% جمعیت آن جوان است، باید محیط های ورزشی سالم فراهم شود. به ورزش در مدارس توجه شود. زمانی که مسئولیت منطقه 11 آموزش و پرورش را عهده دار بودم به شاگردانم گفتم در ساعات ورزش از روسری کوچک سفید و جدا کردن آستین روپوشی که دیگر استفاده نمی شود، برای ورزش استفاده کنند. چون واقعا با این روپوش ها نمی توان آن ها را دواند. ضمن اینکه باید معتقد بود و به فرهنگ خانواه ها احترام گذاشت. زندگی آپارتمانی سبب شده که بچه های ما دچار فقر حرکتی شوند و اکثر دخنران ما چار افتادگی شانه و قوز هستند. باید فکری به حال آنان کرد ... باید برای ورزش دل سوزاند و خاک خورد و با چنگ و دندان امکانات فراهم کرد. ولو ایکه این امکانات آقایان گرفته شود. دخترها نیاز دارند که سالم باشند تا جامعه در آینده از مادرانی با جسم سالم که نتیجه آن روح و روانی سالم است محروم نمانند



منابع
دژم ،عذرا .اولین زنان. تهران: نشر علم، 1384

 

   

 

Website Counter