|
پرويز ناتـل خانلری
در سال 1292 در تهران متولد شد. پدرش اهل نور
مازندران و از کارمندان وزارت امور خارجه بود.
تحصیلات خود را در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران
با درجه دکترای زبان فارسی به پایان رساند.
پس از اتمام خدمت سربازی مدت کوتاهی در مدرسه ای
در گیلان و سپس برای تدریس به استخدام
داتشگاه تهران در آمد. در سال 1327 با حفظ کرسی
دانشگاهی خود، برای آموزش زبان به دانشگاه پاریس
رفت. او به تاجیکستان و هندوستان نیز مسافرت کرد.
در سال 1320 با زهرا کیا ازدواج کرد و صاحب دو
فرزند شد.
ناتل خانلری در زمینه های مختلفی فعالیت می کرد.
او از عالیرتبگان حکومت ایران بود. در سالهای 1330
استاندار آذربایجان بود. پس از آن
سالها معاون وزارت کشور و مدتي وزير آموزش و پرورش
و چهار دوره سناتور انتصابي مازندران بود. مشاغل
جنبي زياد داشت، از قبيل دبير کلي بنياد فرهنگ
ايران، مدير کل سازمان پيکار با بيسوادي - رياست
فرهنگستان هنر و ادب ايران - پژوهشکده فرهنگ ايران
- همکاري با موًسسه فرانکلين.
دکتر خانلری تا آخرین روز سقوط رژیم پهلوی سناتور
مجلس سنا بود. بعد از انقلاب اسلامی به مدت چهار
ماه به زندان افتاد و نام او را جزو غارتگران
طاغوت اعلام کردند. مدت کوتاهی پس از آزادی از
زندان در سال 1369 گریبانگیر فقر و بیماری در سن
77 سالگی درگذشت . در خارج از کشور از او تجلیل
زیادی شد و روزنامه ها و رسانه های گروهی خدمات
ارزنده او را به فرهنگ ایران و زبان فارسی ستودند.
خانلری کارهای ادبی خود را با نوشتن مقاله و سرودن
شعر آغاز کرد. اولین مقاله او در سال 1310 در
روزنامه اقبال به چاپ رسید. در سال 1310 "دختر
سروان" را از فرانسه ترجمه کرد و همچنين نامه " به
شاعري جوان " از آثار او مي باشد.
دکتر خانلری به تحقیقات گسترده ای در زمینه های
تاریخ و ادبیات ایران پرداخت . در جوار این
تحقیقات آثار فراوانی از ادبیات ارزنده اروپایی را
به فارسی ترجمه کرد.
مهمترين کار دکتر خانلري انتشار مجله ادبي ماهیانه
سخن بود که مدت 35 سال آن را بطور مدام منتشر کرد
و نويسندگان بزرگ معاصر با او همکاري داشتند. با
همفکري دکتر صفا به بهترين کتاب کودکان و داستان
های سال جايزه داده می شد.
او نه از پیروان ادبیات کلاسیک ایران و نه از
مدافعان سبک نو است . آثار او در واقع نشانگر
تلفیق این دو می باشد . شعر مشهور "عقاب " نمونه
آشکار این سبک اوست .
|
