غلامرضا رشید یاسمی
 

رشید یاسمی نویسنده، شاعر، مترجم و محقق نامدار ایرانی در 29 آبان ماه 1275 در قصبه گهواره از توابع کرمانشاه به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتی را در کرمانشاه به پایان رساند. در سال 1291 به تهران آمد و به مدرسه سن لوئی رفت و در سال 1292 دوره متوسطه را به اتمام رساند. ابتدا در وزارت فرهنگ و وزارت دارائی و سپس در دبیرخانه دربار مشغول به کار شد. او در انجمن ادبی دانشکده با محمد تقی بهار، سعید نفیسی، عباس اقبال، سید رضا هنری و ابراهیم الفت همکاری داشت. او بر اثر انتشار مقالات ادبی و انتقادی در روزنامه شفق سرخ به شهرت رسید. رشید یاسمی اولین اثر خود را که در احوال و آثار ابن یمین فریومدی، شاعر سلسله سربداران بود در سال 1304 انتشار داد.

از سال 1305 تا 1320 مقالات و اشعار خود را در جراید و مجلات ایران از جمله نوبهار، آینده، تعلیم و تربیت، ارمغان، مهر و فرهنگستان منتشر می کرد
 

در سال 1313 پس از تاسیس دانشگاه تهران با سمت استاد تاریخ اسلام در دانشکده ادبیات و دانشسرای عالی فعالیت می کرد. او بعدها به عضویت فرهنگستان ایران درآمد و در سال 1322 با گروهی به همراه علی اصغر حکمت و ابراهیم پورداوود به هند مسافرت کرد. در سال 1324 برای مطالعه به فرانسه رفت و پس از دو سال به ایران بازگشت. در سال 1327 در طی یک سخنرانی درباره حافظ دچار یک سکته ناقص شد و سرانجام در سال 1330 پس از یک سال بیماری در سن 57 سالگی چشم از جهان فروبست

او به زبانهای انگلیسی، فرانسه، پهلوی و عربی تسلط داشت.

رشید یاسمی عضو گروه معروف به پنج استاد که متشکل از بدیع الزمان فروزانفر، ملک الشعرا بهار، جلال همائی و عبدالعظیم غریب بود. این پنج استاد دستور زبان فارسی را به رشته تحریر درآوردند

كليات اشعارش پس از وفاتش به اهتمام و تصحيح دكتر محمد امين رياحي چاپ و منتشر شد.