Shab Niloufari

	Shab niloufari - Ebi

شب نیلوفری ـ ابی
	درخت تحمل کن وقتی تو گریه می کنی شب نیلوفری چیزی بگو تندیس سیاهپوش ها
آهنگساز : سیاوش قمیشی شاعر : ایرج جنتی عطائی	که مثل غربت شب بی انتهاست آخرین درخت سبز سر پاســت نه یه قلب تیر خورده، نه یه اسم کندوی پاک دخیـــل و طلســــــم مهمون سفره سبز اون شــــــدن به تن خستگیشون تبـــــــر زدن با یه خورجین قدیمی قشنــــــگ یه تبر بود با تو با اهرم سنــگ که سرش داره به خورشید می رسه منم منم که واسه پرنده ها دلواپسه منم منم صدایی که خنجرش رو به خداست نعره ای نیست ولی اوج یک صداست با هجــــــوم تبــــر گشـــــنه و سخــــت توی ذهن سبــــــز آخــــرین درخـــــت که به های بی امــــــون تبــــــره این درخت محـــــــــکم و تناوره تـــــــــــــــو بـــزن تیــــر بـــزن آخرین ضربه رو محکم تر بزن	توی تنهایی یک دشت بـــزرگ یک درخت تن سیاه ســــربلنـــد روتنش زخمه، ولی زخم تبـــــر شاخه هاش پر از پر پرندهاست چه پرنده ها که تو جــــاده کوچ چه مسافرا که زیـــر چتــر اون تا یه روز تو اومدی بی خستگی با تو نه سبزه نه آینه بود نه آب اون درخت سر بلند پر غـــرور اون درخت تن سپرده به تبـــــر من صدای سبز خاک سربی ام صدایی که توی بهت شب دشت رقص دست نرمت ای تبر به دست آخرین تصویر تلخ بودنـــــــه حالا تو شمارش ثـــانیــه هام تبری که دشـــــمن همیشـــــه من به فکر خستگیهای پر پرنده هام من به فکر غربــت مسافرام